ایمپلنت

ایمپلنت

 

 

از دست دادن یک یا چند دندان، مشکلی است که برای بسیاری از انسانها سخت و حتی غیرقابل تحمل است، اما به دلایل متعدد احتمال روبرو شدن با عارضه ی بی دندانی وجود دارد. مشکلی که تا چندی پیش راهی جز استفاده از دتدان های مصنوعی نداشت. این دندان ها به دلیل شکل ظاهری و مشکلات دیگری که داشت، رضایت مراجعه کننده را جلب نمی کرد.

از دست دادن یک یا چند دندان تاثیر به سزایی در چهره و مهم تر از آن در روحیه و اعتماد به نفس افراد دارد. با استفاده از ایمپلنت های دندانی میتوان علاوه بر بازیابی توانایی جویدن طبیعی، چهره طبیعی و زیبایی لبخند را نیز به فرد بازمی گرداند. کاشت ایمپلنت در خانم ها از سن ۱۵ سالگی و در آقایان از سن ۱۸ سالگی امکان پذیر است.

 

ایمپلنت دندان نوعی پایه تیتانیومی سازگار با سلول های بدن است. از ایمپلنت های دندانی به عنوان جایگزینی مناسب و دائمی به جای یک یا چند دندان از دست رفته استفاده می شود. پس از قراردادن ایمپلنت توسط دندانپزشک در داخل استخوان فک، با استخوان سازی سلول های استخوان ساز در سطح ایمپلنت، استخوان فک به ایمپلنت جوش می خورد. فرآیند جوش خوردن معمولا ۳ تا ۴ ماه طول کشیده، سپس قسمت تاج و روکش ساخته شده و بر روی پایه قرار می گیرد.

 

 

 

نحوه قرار دادن ایمپلنت در انواع بی دندانی

چنانچه تنها یک دندان از دست رفته باشد

برای پر کردن این فضای بی دندانی،در گذشته از روشی به نام بریج (پل) استفاده می شد. در این درمان، نیاز به تراش دندان های مجاور ناحیه بی دندانی برای جایگزینی دندان است. نقطه ضعف این درمان، آسیب رسیدن به دو دندان سالم است که منجر به پوسیدگی آنها نیز می شود. علاوه بر آن به دلیل تحریک نشدن استخوان، تحلیل تدریجی استخوان نیز به وجود می آید.

 

 

این در حالی است که ایمپلنت دندان نه تنها به دندان های مجاور آسیب نمی رساند، بلکه کاشت ایمپلنت به دلیل تحریک استخوان ناحیه بی دندانی مانع از تحلیل استخوان می شود. هزینه ایمپلنت دندان جلو معادل قیمت ایمپلنت هر دندان دیگر می باشد و تفاوتی ندارد.

 

 

چنانچه چند دندان از دست رفته باشد

برای پر کردن این نوع ناحیه بی دندانی، معمولا از پروتز متحرک استفاده می شود. پروتزهای متحرک با قلاب دور دندان قرار می گیرند. در این درمان با وجود اینکه نیازی به تراش دندان های مجاور نیست، اما سنگینی و فشار پایه ها به دندان های پایه منجر به لق شدن دندان های مجاور و در نتیجه پوسیدگی دندان ها می شود.

در این مورد نیز می توان با کاشت ایمپلنت، علاوه بر حفظ زیبایی ظاهری، مانع آسیب رسیدن به دندان های سالم و استخوان فک شد.

 

چنانچه همه دندان ها از دست رفته باشد

ثابت کردن دندان مصنوعی با ایمپلنت

در این مورد معمولا از پروتزهای کامل متحرک استفاده می شود. پروتزهای کامل متحرک مشکلات بسیاری را برای بیمار از قبیل: لقی پروتز در دهان، سختی تکلم و … ایجاد می کند. حال آنکه با ایمپلنت های دندانی می توان راحتی و زیبایی را بیمار بازگرداند.